ikona telegramu
ikona WhatsApp
Zbuduj sieć warstwy 2 przeznaczoną do konkretnych celów

Rozwój technologii blockchain warstwy 2 w 2027 r.: dlaczego niestandardowe sieci warstwy 2 to kolejna zmiana w infrastrukturze

October 8, 2026
Bankowość stablecoinowa

Dlaczego firmy w Zjednoczonych Emiratach Arabskich przechodzą na rozwój bankowości opartej na stablecoinach

October 8, 2026
blogi > Weryfikacja formalna: Brakująca warstwa zaufania w instytucjonalnych protokołach DeFi

Weryfikacja formalna: Brakująca warstwa zaufania w instytucjonalnych protokołach DeFi

Home > blogi > Weryfikacja formalna: Brakująca warstwa zaufania w instytucjonalnych protokołach DeFi
harshita

Harshita Narula

Starszy Specjalista ds. Marketingu Treści i Strateg

✨ Podsumowanie AI

  • Formalna weryfikacja w DeFi staje się kluczowym elementem zaufania dla kapitału instytucjonalnego wkraczającego w tę przestrzeń.
  • W przeciwieństwie do tradycyjnych audytów, formalna weryfikacja dostarcza matematycznego dowodu na to, że inteligentny kontrakt spełnia określone właściwości we wszystkich możliwych stanach.
  • Od 2026 r. napływ kapitału instytucjonalnego do DeFi spowodował potrzebę stworzenia infrastruktury opartej na wiedzy zerowej.
  • Dzięki temu kontrahenci mogą udowodnić, że spełniają wymogi KYC/AML i akredytacji, nie ujawniając swojej tożsamości w łańcuchu.
  • Drugą połowę zaufania instytucjonalnego stanowi poprawność kodu, którą zapewnia formalna weryfikacja.

Weryfikacja formalna w DeFi to metoda matematyczna, która dowodzi, że inteligentny kontrakt spełnia określone właściwości w każdym możliwym stanie, a nie tylko te sprawdzane przez zestaw testów. W przeciwieństwie do audytów, które testują kod pod kątem znanych wzorców podatności, weryfikacja ta wykorzystuje narzędzia do dowodzenia twierdzeń i wykonywania symbolicznego, aby wyczerpująco udowodnić poprawność kodu. W 2027 roku instytucjonalne zespoły programistyczne DeFi traktują ten dowód matematyczny, a nie tylko raport z audytu, jako rzeczywisty próg udowodnionej poprawności kodu. 

Kapitał instytucjonalny wkroczył do DeFi w 2026 r., stawiając trudniejsze pytanie niż:

„Kto to audytował”

Infrastruktura zero-know dla instytucjonalnego DeFi rozwiązała problem tożsamości i zgodności, umożliwiając kontrahentom udowodnienie, że spełniają wymogi KYC/AML i akredytacji bez ujawniania swojej tożsamości w łańcuchu. Dzięki temu pule z uprawnieniami i płynność KYC stały się wykonalne. Jednak druga połowa zaufania instytucjonalnego dotyczy samego kodu.

„Czy robi dokładnie to, co obiecuje, w każdym możliwym stanie, a nie tylko w przypadkach sprawdzanych przez zestaw testów?” 

Na to pytanie odpowiada formalna weryfikacja w rozwoju DeFi. Szybko staje się ona granicą, którą instytucje wyznaczają między protokołami DeFi, które będą finansować, a tymi, których nie będą. Dla tych, którzy planują rozwój instytucjonalnych protokołów DeFi, jest to praktyczna zmiana. Kwestionariusze due diligence z działów aktywów cyfrowych funduszy i banków nie będą się ograniczać do pytania „pokaż nam swoje raporty z audytu”. Coraz częściej będą pytać, które konkretne właściwości zostały formalnie udowodnione, przez kogo i na podstawie jakich specyfikacji. Protokoły, które nie udzielą na to szczegółowej odpowiedzi, będą prowadzić wolniejsze, bardziej sceptyczne rozmowy z regulatorami niż te, które potrafią. 

Formalna weryfikacja w rozwoju DeFi nie tylko dowodzi bezpieczeństwa. Pokazuje również, które elementy działania protokołu są matematycznie ustalone przez kod, a które nadal podlegają ludzkiej decyzji. Właśnie takiej przejrzystości operacyjnej poszukuje Komisja Papierów Wartościowych i Giełd (SEC), pytając, kto faktycznie kontroluje aktywa. W naszym poradniku dotyczącym tworzenia zgodnych z przepisami platform pożyczkowych DeFi , analizujemy, co to oznacza dla sejfów i protokołów pożyczkowych.

Czym jest formalna weryfikacja w DeFi i czym różni się od audytu?

Audyt inteligentnych kontraktów to ręczny przegląd protokołów DeFi, w ramach którego inżynierowie bezpieczeństwa odczytują kod, testują go pod kątem znanych wzorców ataków i sygnalizują wykryte luki. Pozostaje to jednak ćwiczeniem próbkowania, które recenzenci mogą jedynie sprawdzać pod kątem scenariuszy i przypadków brzegowych, na które aktywnie zwracają uwagę. 

Z drugiej strony, formalna weryfikacja w DeFi to dowód matematyczny. Zamiast szukać znanych błędów, inżynierowie opracowują ścisłe, formalne specyfikacje, takie jak „łączna liczba udziałów nigdy nie może przekroczyć łącznej liczby depozytów”. Następnie używają symbolicznych metod wykonania lub narzędzi do dowodzenia twierdzeń, aby udowodnić, że kontrakt nigdy nie może naruszać tych reguł w żadnej sekwencji danych wejściowych lub transakcji stanowych. 

WymiaryInteligentny audyt kontraktuFormalna weryfikacja w rozwoju protokołu DeFi
Metoda wykonaniaPrzegląd heurystyczny i testy ręczne/sztucznej inteligencji pod kątem znanych wzorców eksploatacjiDowód matematyczny przeciwko jawnym specyfikacjom formalnym
PokryciePrzykładowe ścieżki wykonania i znane typy błędów100% osiągalnych stanów kodu i przypadków brzegowych
Głowny celWykrywanie składni, jakości kodu i znanych wzorców podatnościWeryfikacja podstawowej logiki biznesowej i niezmienników systemu
Tryb awarii docelowejZnane błędy strukturalne (np. reentrancja, przepełnienie liczb całkowitych, luki w kontroli dostępu)Błędy logiki biznesowej i niezamierzone przejścia między stanami, które dla recenzentów wydają się poprawne
Podstawowe wyjścieLista odkrytych luk i zalecenia dotyczące ich łagodzeniaDowód matematyczny, że określone właściwości są spełnione w każdym stanie

Dlaczego to rozróżnienie ma znaczenie dla rozwoju instytucjonalnych protokołów DeFi

Tradycyjne audyty bezpieczeństwa, na których do tej pory polegały zespoły programistów protokołu DeFi, wychwytują to, co wyszkolony recenzent lub skaner wspomagany sztuczną inteligencją rozpoznaje na pierwszy rzut oka. Formalna weryfikacja w DeFi jest zaprojektowana z myślą o trybach awarii, które audyty systematycznie pomijają. Mogą to być logikę, która pozornie wydaje się rozsądna, ale zawodzi podczas przejścia między stanami, którego nikt nie pomyślał o ręcznym testowaniu. Właśnie dlatego formalna weryfikacja szybko staje się uznawana za brakującą warstwę zaufania w instytucjonalnym stosie DeFi.

Większość znanych exploitów protokołów to nie tylko proste błędy składniowe. To wady logiki biznesowej, które przeszły każdy audyt, ponieważ kod wydawał się sensowny w oczach recenzentów. Formalna weryfikacja w rozwoju protokołów DeFi nie polega na odczytaniu kodu w celu sformułowania opinii. Matematycznie dowodzi, czy dana właściwość jest zachowana w każdych możliwych warunkach. 

Dlaczego podmioty zajmujące się alokacją kapitału instytucjonalnego zaczynają żądać formalnej weryfikacji?

W przypadku funduszy alokujących kapitał klientów, stwierdzenie „przeszliśmy audyt” nie jest już ostatecznym sygnałem zaufania, jakim było kiedyś. Głośne ataki, od Euler Finance w 2023 roku po Resolv Labs, Drift Protocol i KelpDAO w 2026 roku, dotknęły protokoły, które przeszły już wiele renomowanych audytów bezpieczeństwa. Ten schemat zmusił instytucjonalne komisje ds. ryzyka do ponownej oceny swoich standardów.

Mandaty zarządu, ryzyko powiernicze i zasada „udowodnij to”

Zarządy zatwierdzające instytucjonalne protokoły DeFi coraz częściej patrzą na kwestie bezpieczeństwa przez pryzmat powiernictwa.

  • Audyt potwierdza, że ​​kompetentny zespół przejrzał kod pod kątem znanych luk.
  • Formalna weryfikacja udowadnia, że ​​konkretny zbiór właściwości nie może zostać naruszony w żadnych okolicznościach.

W przypadku komisji ds. ryzyka odpowiadającej przed organami regulacyjnymi lub zarządami wewnętrznymi, to jest różnica między

 „sprawdziliśmy bezpieczeństwo naszego instytucjonalnego dostawcy DeFi”

oraz

„Możemy przedstawić weryfikowalny dowód matematyczny”. 

W rezultacie instytucje wchodzące w instytucjonalny lub licencjonowany rozwój DeFi coraz częściej wymagają:

  • Audyt dopasowujący wzorce do znanych luk w zabezpieczeniach.
  • Formalna weryfikacja zgodności z podstawowymi zasadami i niezmienników zachowania kapitału.

Efektywność kapitału, nie tylko ryzyko

To przejście w kierunku formalnej weryfikacji rozwoju instytucjonalnych protokołów DeFi wynika zarówno z czynników ekonomicznych, jak i zarządzania ryzykiem. Instytucjonalne produkty strukturyzowane, takie jak tokenizowane fundusze inwestycyjne, zabezpieczone aktywami WA skarbce kredytowe i programy stakingu z uprawnieniami, koncentrują ogromną płynność w niewielkim zestawie podstawowych kontraktów.

Gdy za garstką funkcji inteligentnych kontraktów stoją miliony kapitału, koszt formalnej weryfikacji tych konkretnych ścieżek realizacji jest znikomy w porównaniu z całkowitym kapitałem narażonym na ryzyko. Instytucjonalni alokatorzy traktują formalną weryfikację nie jako dodatkowy koszt, lecz jako proporcjonalną staranność. 

Jak właściwie działa formalna weryfikacja

Formalna weryfikacja nie jest pojedynczym narzędziem lub techniką, ale specjalistycznym zestawem narzędzi, w którym różne metody są ukierunkowane na różne części stosu protokołów DeFi.

Wyjaśnienie podstawowych technik

  • Symboliczne wykonanie: Wykonuje ścieżki kodu, używając symbolicznych (nieznanych) zmiennych, a nie stałych danych wejściowych do testów. Systematycznie analizuje każdą gałąź wykonania, jaką może przyjąć funkcja, a nie tylko kilka scenariuszy, które autor testów postanowił sprawdzić.
  • Weryfikacja oparta na niezmiennikach: Definiuje podstawowe właściwości matematyczne, które muszą być zawsze prawdziwe, takie jak: 
    • całkowita podaż musi być równa całkowitemu saldu
    • współczynnik zabezpieczenia nigdy nie może spaść poniżej 150%

Nakazuje również i udowadnia, że ​​kod nie może ich złamać w żadnej sekwencji transakcji.

  • Dowodzenie twierdzeń: Wykorzystuje formalne systemy logiczne, aby udowodnić, że inteligentny kontrakt ściśle przestrzega specyfikacji. Zamiast przeprowadzać testy na przypadkach brzegowych, ustanawia absolutny dowód matematyczny, podobnie jak w przypadku dowodzenia twierdzenia geometrycznego.

Typowe narzędzia branżowe do formalnej weryfikacji instytucjonalnych protokołów DeFi

  • Certora Prover:Jest to standardowy komercyjny silnik do weryfikacji opartej na niezmiennikach w DeFi, szeroko stosowany w protokołach o wysokiej TVL w celu udowodnienia wypłacalności i właściwości kontroli dostępu.
  • Struktura K:Jest to podstawowy framework języka specyfikacji preferowany w przypadku głębokiej weryfikacji maszyn wirtualnych i protokołów warstwy podstawowej.
  • Halmosa & OdlewniaTe symboliczne silniki wykonawcze integrują się bezpośrednio ze standardowymi zestawami testów, wprowadzając formalne metody do procesów pracy programistów bez konieczności stosowania osobnego języka specyfikacji.

Uwaga: Narzędzia do formalnej weryfikacji nie zastępują tradycyjnych audytów bezpieczeństwa. Działają one równolegle, aby objąć niezmienniki głębokiego stanu, których ręczne przeglądy i testy jednostkowe nie są w stanie wyczerpująco sprawdzić.

Prawdziwa praca zaczyna się na etapie projektowania instytucjonalnego protokołu DeFi

W praktyce formalna weryfikacja rozpoczyna się na długo przed napisaniem kodu produkcyjnego. Inżynierowie i instytucjonalni partnerzy rozwoju DeFi muszą uzgodnić podstawowe niezmienniki protokołu, takie jak współczynniki wypłacalności, limity dostępu, bezpieczeństwo aktualizacji itp., a następnie przełożyć je na specyfikacje możliwe do sprawdzenia przez maszynę.

Tworzenie tych formalnych specyfikacji, które obejmują przetwarzanie złożonej logiki biznesowej na weryfikowalne maszynowo niezmienniki matematyczne, jest często trudniejsze niż uruchamianie silników dowodzenia. Zmusza to twórców protokołów i ich partnerów w rozwoju DeFi do ustalenia precyzyjnych, matematycznych definicji tego, co tak naprawdę oznacza „poprawne zachowanie”, eliminując wszelkie poleganie na domniemanych założeniach programistów. 

Na co zwrócić uwagę przy wyborze partnera do formalnej weryfikacji i rozwoju DeFi

Formalna weryfikacja w DeFi wymaga zupełnie innych umiejętności niż tradycyjne audyty inteligentnych kontraktów. Tworzenie specyfikacji możliwych do testowania przez maszyny to specjalistyczna dziedzina, którą zespoły oferujące proste audyty dopasowywania wzorców rzadko są w stanie samodzielnie obsłużyć.

Oceniając partnera do budowy instytucjonalnego środowiska DeFi, należy priorytetowo traktować zespół, który wykazuje następujące umiejętności:

  • Projekt specyfikacji wewnętrznej: Muszą pisać i matematycznie bronić formalnych specyfikacji równolegle z aktywnym tworzeniem kodu, a nie traktować weryfikacji jako czegoś dodanego na końcu do ukończonego kontraktu pod presją terminu.
  • Znajomość frameworków Prover: Muszą biegle posługiwać się zaawansowanymi narzędziami, takimi jak Certora, K Framework czy Halmos, aby tłumaczyć skomplikowaną logikę finansową i zgodności na reguły weryfikowalne przez maszyny.
  • Integracja architektury proaktywnej: Muszą wdrożyć niezmienny projekt bezpośrednio w początkowej fazie architektury protokołu DeFi w instytucji, aby podstawowe właściwości protokołu dało się udowodnić już od pierwszego dnia.

To jest dokładnie ten standard, który Antier stosuje w przypadku instytucjonalnych projektów DeFi. Nie ograniczamy się do skanowania oprogramowania. Przekładamy złożoną logikę protokołów na niezmienne niezmienniki matematyczne, dając instytucjonalnym komisjom ds. ryzyka i organom regulacyjnym dokładny dowód bezpieczeństwa, którego wymagają.

Weryfikacja formalna i oczekiwania regulacyjne

Żaden główny regulator nie nakazuje obecnie formalnej weryfikacji z nazwy. Zamiast tego, ramy prawne, takie jak unijne DORA i MiCA, Project Guardian MAS oraz zbiory zasad technologicznych VARA, wymagają udokumentowanych, audytowalnych i szczegółowych kontroli ryzyka technicznego w zakresie inteligentnych kontraktów i systemów krytycznych. 

W tym kontekście formalna weryfikacja staje się sposobem rynku na spełnienie tych oczekiwań. Daje instytucjom i organom nadzoru precyzyjny, możliwy do sprawdzenia przez maszyny wgląd w to, które elementy działania protokołu DeFi są matematycznie ustalone przez kod, a które pozostają w gestii człowieka.

Antier uwzględnia zgodność regionalną już na etapie specyfikacji, dzięki czemu formalnie zweryfikowane nieruchomości w pełni odpowiadają oczekiwaniom organów regulacyjnych i inwestorów instytucjonalnych. 

Podsumowanie dla twórców protokołów instytucjonalnych

Dowody ZK w instytucjonalnym DeFi rozwiązują kwestie tożsamości i zgodności on-chain. Formalna weryfikacja eliminuje ryzyko wykonania kodu. Razem tworzą one kompletny stos zaufania, którego wymagają instytucjonalni alokatorzy kapitału. Instytucjonalne protokoły DeFi, które prezentują jedynie tradycyjne raporty z audytu, będą podlegać wolniejszym procesom regulacyjnym w porównaniu z tymi, które prezentują dowody matematyczne.

Gotowy do zbudowania matematycznie sprawdzonego instytucjonalnego protokołu DeFi? Niezależnie od tego, czy projektujesz nowy instytucjonalny sejf, czy analizujesz swoją obecną mapę drogową bezpieczeństwa, umów się na konsultację techniczną z Antier, aby omówić projekt oparty na specyfikacji, dostosowany do Twojego budżetu i harmonogramu.

Najczęściej zadawane pytania

01. Czym jest formalna weryfikacja w inteligentnych kontraktach?

Weryfikacja formalna to metoda matematyczna, która dowodzi, że inteligentny kontrakt spełnia zdefiniowany zestaw właściwości dla każdego możliwego stanu i danych wejściowych, zamiast próbkowania kodu w poszukiwaniu znanych wzorców podatności, jak ma to miejsce w przypadku audytu ręcznego lub wspomaganego przez sztuczną inteligencję. Odpowiada ona na pytanie „czy to kiedykolwiek może złamać tę regułę?” za pomocą dowodu, a nie przeglądu.

02. Czym formalna weryfikacja różni się od audytu inteligentnych kontraktów?

Audyt to ustrukturyzowany przegląd ekspercki, który weryfikuje kod pod kątem znanych wzorców eksploatacji luk i najlepszych praktyk. Formalna weryfikacja matematycznie dowodzi, że określone właściwości (takie jak wypłacalność czy kontrola dostępu) są spełnione dla każdej możliwej ścieżki wykonania. Te dwie metody się uzupełniają: audyty wychwytują znane wzorce; formalna weryfikacja koncentruje się na skrajnych przypadkach logiki biznesowej, których przeglądy i testy nie są w stanie w pełni sprawdzić.

03. Czy instytucjonalne protokoły DeFi wymagają formalnej weryfikacji?

Coraz częściej tak. Komisje ds. ryzyka instytucjonalnego oceniające alokacje w DeFi traktują formalną weryfikację jako dowód na poprawność kodu, co ma większą wagę w rozmowach o powiernictwie i zgodności niż sam raport z audytu, zwłaszcza biorąc pod uwagę historię exploitów w uprzednio audytowanych kontraktach.

04. Jakie narzędzia są wykorzystywane do formalnej weryfikacji inteligentnych kontraktów?

Do popularnych narzędzi należą: proofer Certora do weryfikacji opartej na niezmiennikach, środowisko K Framework do weryfikacji na poziomie języka specyfikacji i maszyn wirtualnych oraz narzędzia do wykonywania symboli, takie jak Halmos, które rozszerzają konwencjonalne zestawy testów o pełne pokrycie ścieżek. Wybór narzędzia zależy od architektury protokołu i tego, które właściwości mają największe znaczenie.

05. Czy formalna weryfikacja jest wymagana w celu zapewnienia zgodności z DeFi?

Żadne globalne regulacje nie nakładają obecnie formalnej weryfikacji z nazwy. Jednak ramy prawne, takie jak unijne MiCA i DORA, singapurski MAS Project Guardian oraz ZEA VARA, wymagają udokumentowanych, audytowalnych i szczegółowych technicznych mechanizmów kontroli ryzyka w odniesieniu do inteligentnych kontraktów i systemów krytycznych. W praktyce sprawia to, że formalna weryfikacja jest standardem, którego wielu instytucjonalnych kontrahentów – a coraz częściej także niektórzy regulatorzy – oczekuje w przypadku instytucjonalnego DeFi.

Autor:
harshita

Harshita Narula linkedin

Starszy Specjalista ds. Marketingu Treści i Strateg

Harshita, strateg ds. treści Web3 z ponad 8-letnim doświadczeniem i setkami opublikowanych artykułów, upraszcza złożone idee i kształtuje narracje wokół technologii blockchain, kryptowalut, NFT i tokenizacji RWA.

Artykuł sprawdzony przez:
DK Junas
Porozmawiaj z naszymi ekspertami